Hepimizin bildiği gibi Silivri’de Selimpaşa, Kavaklı ve Ortaköy mahallelerini kapsayan 1/5000’lik Nazım İmar Planı İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından onaylandı. Ardından bu plana bağlı 1/1000’lik uygulama imar planları hazırlandı ve askıya çıktı. Şu an itiraz süreci işliyor ve 27 Mart son gün.
Kağıt üzerinde bakıldığında her şey olması gerektiği gibi görünüyor. Plan yapılır, askıya çıkar, vatandaş itiraz eder. Süreç işler.
Ama sahaya indiğinizde işler hiç de öyle değil.
Evet, planlar bir şehri daha yaşanabilir kılmak için yapılır. Daha düzenli mahalleler, daha planlı yollar, daha sağlıklı yapılaşma… Bunlara kim itiraz edebilir?
Ancak Silivri’de özellikle yerleşik alanlarda yapılan bu planlar, düzen kurmaktan çok mevcut düzeni bozuyor. Çünkü bu mahallelerde insanlar zaten yıllar önce yapılmış imar planlarına göre yaşamlarını kurmuş durumda. Ruhsatlarını almışlar, evlerini yapmışlar, iskanlarını almışlar. Daha da önemlisi, o süreçte kamuya terk edilmesi gereken alanları da vermişler.
Şimdi aynı insanlara yeniden deniyor ki:
“Biraz daha yer ver.”
Peki bu neye göre, hangi mantıkla?
Daha önce plan yapılmış, kamuya terkler gerçekleştirilmiş, yapılaşma tamamlanmış bir alanda yeniden plan yapmak ve aynı parsellerden tekrar kesinti istemek adil midir?
Bunu sormak bile aslında cevabını içinde barındırıyor.
Geçtiğimiz akşam Ortaköy Mahallesi’nde, Silivri Belediye Başkanı Bora Balcıoğlu tarafından düzenlenen toplantıya katıldım. Orada gördüğüm tablo çok netti: vatandaş tepkili, vatandaş endişeli ve en önemlisi vatandaş kendini çaresiz hissediyor.
Çünkü anlatılanlar hiç de küçük meseleler değil.
Bir vatandaş çıkıyor ve diyor ki:
“Ben evimi yapmışım. Ruhsatlı, iskanlı. Ama yeni planda evimin bahçesi, otoparkım, duvarım gidiyor. Ektiğim ağaçlar bile yok sayılıyor.”
Bu sadece bir örnek. Ama aslında genel tablonun özeti.
Daha önce kamuya terk yapılmış yerlerden yeniden alan açılmaya çalışılıyor. Üstelik köy içi yerleşik alanlarda… Yani insanların yıllardır yaşadığı, hayat kurduğu yerlerde.
İnsan ister istemez şu soruyu soruyor:
Bu planları yapanlar bu mahalleleri gerçekten gördü mü?
Yoksa masa başında, uydu görüntüleri üzerinden mi çizildi bu planlar?
Bakın, Ortaköy Meydanı…
Geçmiş dönemde Belediye Başkanı Özcan Işıklar tarafından düzenlenmiş, kullanılan bir alan. Ama yeni planda meydanın ortasından yol geçirilmiş.
Bu, planlama hatası değil; bu, sahadan kopukluktur.
Ben mimar değilim, şehir plancısı değilim. Teknik detaylara hâkim olduğumu da iddia etmiyorum. Ama şunu çok net biliyorum: Eğer bir plan, o bölgede yaşayan insanları mağdur ediyorsa, orada bir yanlış vardır.
Ve o yanlış savunulamaz.
Toplantıda vatandaşların kullandığı bir ifade aklımdan çıkmıyor:
“Bir koyundan bir post çıkar.”
Ama bugün Silivri’de yapılan tam olarak bu değil.
Burada koyundan post değil, derisi alınmak isteniyor.
Silivri Belediye Başkanı Bora Balcıoğlu toplantıda vatandaşın yanında olduğunu açıkça ifade etti. Gerekirse mücadele edeceğini, bu planların bu haliyle kabul edilmemesi için elinden geleni yapacağını söyledi. Bu sözler önemli, kıymetli.
Ama mesele artık sözle geçiştirilecek noktayı çoktan aştı.
Çünkü insanlar evlerinden, bahçelerinden, emeklerinden oluyor.
“Plan revizyonu” adı altında insanların yıllarca biriktirdiği değerlerin kuşa çevrilmesini hiçbir vicdan kabul etmez.
Şehrin planını yapmak; sadece çizgi çekmek değildir. O çizginin bir insanın hayatına nereden değdiğini bilmektir.
Eğer siz şehri bilmeyen insanlara plan yaptırırsanız, ortaya işte böyle sonuçlar çıkar.
Benim durduğum yer net:
Vatandaşın yanındayım.
Ve son sözüm de net:
Ortaköy Mahallesi’nde askıya çıkan bu 1/1000’lik planlar, düzen getirmekten çok mağduriyet üretiyor.
Ve görünen o ki burada bir koyundan bir post değil, koyunun derisi yüzülmek isteniyor.
Bu da böyle bilinmeli.
Kalın Sağlıcakla…
